« موی شب | صفحه‌ی اصلی | سپیده می‌زند آیا؟ »

دوشنبه ۲ اسفند ۸۹::February 21, 2011

چه خوش است حال مرغی که شد آسمان دل او


چه خوش است مهر ماهی ز همه جهان گزیدن

چه خوش است در دل شب، گل آفتاب چیدن

 

چه خوش است چون ستاره، ز خیال او نخفتن

برُبایدم اگر خواب، خیالِ دوست دیدن

 

چه خوش است ابر بودن، پر و بالِ جان گشودن 

ز حصار تنگ این تن، به هوای او پریدن

 

چه خوش است همچو ماهی، همه بندها بُریدن

به صفا و روشنای دل برکه‌ها رسیدن

 

چه خوش است حال مرغی که شد آسمان دل او

شده بی‌نیاز آن مرغ، ز بال و پر کشیدن



مطالب مرتبط

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Powered by
Movable Type 3.34