« خاکِِ تشنه | صفحه‌ی اصلی | صدای پای فرشته »

سه شنبه ۲۴ آبان ۹۰::November 15, 2011

آب و خاک


ما
آن آب و خاکیم
که پیش از آفرینشِ آسمان و زمین
در هم آمیختیم

این ستاره‌ها و شاخه‌های تاک
فرزندانِ ما هستند

این روشنی که در چشم‌های شب است
یادگارِ اولّین نگاه
و این مستیِ نهفته در خوشه‌های انگور
میراثِ نخستین بوسه‌ی ماست


مطالب مرتبط

ترک‌بک

آدرس ترک‌بک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/6143

نظرها

از بسیاری میراثهای دیگر نیز باید گفت. میراث رازآلود مهر

بارک‌الله. خيلی لطيف و دلنواز.

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Powered by
Movable Type 3.34